ΠΡΟΘΑΛΑΜΟΣ
Μπαίνοντας κανείς στο διοικητήριο από την κεντρική είσοδο το πρώτο που συναντά δεξιά και αριστερά, είναι οι σημαίες των κρατών των αλλοδαπών Ευελπίδων που φιλοξενούνται στη Σχολή, σε αλφαβητική σειρά σύμφωνα με το λατινικό αλφάβητο.
Προχωρώντας από την είσοδο, στο αριστερό μας χέρι παρατηρούμε αναρτημένους τους επισείοντες όλων των Σχηματισμών του Στρατού Ξηράς με σειρά αρχαιότητας.
Στα δεξιά μας υπάρχει το μουσείο της Σχολής μπροστά από το οποίο υπάρχουν προτομές του Ιωάννη Καποδίστρια, ιδρυτή της σχολής, του Γεωργίου Αβέρωφ, μεγάλου ευεργέτη της Σχολής, αλλά και σημαντικών Διοικητών.
Σχης Χαρ. Ζυμβρακάκης (1869-1877)
Αποτελεί σταθμό στην ιστορία της ΣΣΕ. Έβαλε τις βάσεις για την άρτια και επιστημονική λειτουργία του ανώτατου αυτού εκπαιδευτικού ιδρύματος.
Αντιστράτηγος ΔΑΓΚΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
Γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1853.Φοίτησε στη ΣΣΕ και ονομάσθηκε ανθυπολοχαγός πυροβολικού (αρχηγός στην τάξη του) στις 7 Φεβρουαρίου 1878. Ως Λοχαγός, διετέλεσε καθηγητής του μαθήματος της Πυροβολικής. Επινόησε το πυροβόλο «Σνάιντερ – Δαγκλής», ενώ διετέλεσε και Δκτής της Σχολής κατά το 1910. Τιμήθηκε με πολλά ελληνικά και ξένα μετάλλια και παράσημα, αντίστοιχα του βαθμού του και των θέσεων που κατείχε. Ήταν έγγαμος με μία κόρη. Πέθανε το 1924 σε ηλικία 71 ετών.
Λοιπά στοιχεία
Ο στρατηγός και πολιτικός Παναγιώτης Γεωρ. Δαγκλής Σουλιώτικης καταγωγής, γιός του αγωνιστή της επαναστάσεως του 1821 Γεωργίου Δαγκλής, γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1853 και πέθανε στην Αθήνα στις 9 Μαρτίου το 1924. Εισήλθε στη σχολή των ευελπίδων και πρώτευσε στις σπουδές του. Υπηρέτησε ως αξιωματικός στο πυροβολικό και ήταν ο εφευρέτης του πυροβόλου όπλου Σνάιντερ- Δαγκλή. Υπηρέτησε σε ηγετικές θέσεις στο στρατό κατά τη διάρκεια του Ελλληνοτουρκικού πολέμου του 1897 και των βαλκανικών πολέμων. Υπήρξε πρώτος Πρόεδρος του ιστορικού σωματείου της "Ηπειρωτικής Εταιρείας", που ιδρύθηκε στα Γιάννενα και συνέβαλε στην απελευθέρωση της Ηπείρου, ενώ είχε την ευθύνη του στρατιωτικού σκέλους του εξωθεσμικού μακεδονικού κομιτάτου των Αθηνών για την απελευθέρωση της Μακεδονίας και της Θράκης. Το 1914 άφησε το στρατό και εισήλθε στην πολιτική, προσχωρώντας στο Κόμμα των Φιλελευθέρων του Ελευθερίου Βενιζέλου το 1915. Έγινε Υπουργός των Στρατιωτικών και υποστήριξε τον Βενιζέλο κατά τη διένεξή του με τον Βασιλιά Κωνσταντίνο το 1916, συμμετέχοντας με τον Παύλο Κουντουριώτη στην τριανδρία της "προσωρινής κυβέρνησης της εθνικής άμυνας". Το 1921 ο Δαγκλής διαδέχτηκε τον Βενιζέλο στην προεδρία του κόμματος των Φιλελευθέρων, μετά την εκλογική ήττα του τελευταίου στις εκλογές του 1920. Κατά την διάρκεια του εθνικού διχασμού το Δημοτικό Συμβούλιο Αγρινίου αποφάσισε σε εκδήλωση αποδοκιμασίας την διαγραφή του από τα μητρώα του Δήμου, αλλά μεταγενέστερα η απόφαση αυτή ανακλήθηκε.
Ανχης (ΠΒ) ΠΑΝΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
Αναδιοργανωτής της ΣΣΕ κατά την περίοδο 1881-1885.Τότε ετέθησαν οι βάσεις για την συγκρότηση ισχυρού στρατού. Για πρώτη φορά καθιερώθηκε η υποχρεωτική θητεία, λειτούργησαν σχολεία ανώτερων και κατώτερων στελεχών και εστάλησαν αξιωματικοί στην Ευρώπη. Ήταν γιός του «Γέρου του Μωριά» Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.
ΙΩΑΝΝΗΣ Α. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ (1776-1831)
Ο Καποδίστριας γεννήθηκε στην Κέρκυρα (Επτάνησα) επί Ενετοκρατίας. Καταγόταν από οικογένεια ευγενών από το ακρωτήριο Ιστρία (Capo d'Istria) της Αδριατικής, το σημερινό λιμάνι του Koper στη Σλοβενία. Ένας από τους πρόγονούς του είχε λάβει τον τίτλο του Κόμη (comte) από τον Δούκα της Σαβοΐας Κάρολο Εμμανουήλ ΙΙ (Charles Emmanuel II). Ο τίτλος εισήχθηκε στη Χρυσή Βίβλο (Libro d'Oro) ως οικογένεια ευγενών εκ Κερκύρας το 1679. Η οικογένεια της μητέρας του, οι Γονέμοι, ήταν εγγεγραμμένοι στη Χρυσή Βίβλο (Libro d'Oro) από το 1606.
Σπούδασε ιατρική, φιλοσοφία και νομικά στο Πανεπιστήμιο της Πάντοβα της Ιταλίας. Το 1797, 21 ετών, εγκαταστάθηκε στην γενέτειρα του την Κέρκυρα ως γιατρός. Το 1799, όταν η Ρωσία παρέλαβε τα επτάνησα από την Γαλλία, του ανατέθηκε η διοίκηση του στρατιωτικού νοσοκομείου. Το 1802 φέρεται να ήταν ανάμεσα στους ιδρυτές δυο σημαντικών επιστημονικών και κοινωνικών οργανώσεων: της «Φιλικής Εταιρείας» και της «Εθνικής Ιατρικής Εταιρείας».
